Mocno zniszczone i podzielone miasto odnioslo w czasie wojny znaczne szkody w zabudowaniach fabryki kapeluszy. Po usunieciu gruzów i po pracach porzadkowych podjetych przez mieszkanców zostala jako pierwsza uruchomiona fabryka Carl Gottlob Wilke przy Gasstraße. W 1946 roku w tej fabryce pracowalo juz 500 robotników. Równiez produkcje rozpoczela Berlinsko-Gubenska Fabryka Kapeluszy. Od 1948 roku, te dwie fabryki i reszta malych pozostalych zakladów, po wydaniu zarzadzenia radzieckiej administracji (SMAD), zostaly wywlaszczone i podporzadkowane jako przedsiebiorstwa panstwowe pod Zjednoczenie Panstwowych Zakladów Futrzanych w Lipsku. Maszyny z Berlinsko-Gubenskiej Fabryki Kapeluszy zostaly zdemontowane i wywiezione do Zwiazku Radzieckiego, tak samo zostali odwolani ze stanowiska wazni specjalisci. Pod koniec lat 40-tych, znowu ruszyl eksport najpierw do Zwiazku Radzieckiego, do odbiorcy Rasno Export, z którym zawarto umowe partnerska. Po powstaniu NRD w 1949 roku nastapilo utworzenie "Zjednoczenia Panstwowych Zakladów Kapeluszniczych Guben", w sklad którego wchodzilo 5 zakladów, zatrudniajacych 1200 osób. Jeszcze w latach 50-tych rozpoczal sie na skale swiatowa proces upadku przemyslu kapeluszniczego tak, ze znaczna ilosc zakladów na terenie NRD kolejno byla likwidowana, jednak przedsiebiorstwo panstwowe w Guben utrzymalo sie. W 1970 roku zostal zalozony "Panstwowy Kombinat Kapeluszniczy Guben", do którego dolaczono male zaklady produkcyjne z poza Guben. W latach 80-tych nastapilo nawet polaczenie albo podporzadkowanie wszystkich zakladów przemyslu kapeluszniczego pod "Panstwowy Kombinat Tekstylny Cottbus", kierownictwo produkcji kapeluszy i czapek pozostalo jednak w rekach Gubenniaków. W polowie lat 80-tych, w fabryce kapeluszy, bylo jeszcze zatrudnionych 650 robotników i pracowników umyslowych wlacznie z nalezacymi do niej dzialami pomocniczymi bylo prawie 1000 zatrudnionych. W 1988 roku wysokosc obrotów wynosila 58 ml. marek wschodnich, zostalo wyprodukowanych 2,3 ml. kapeluszy i czapek. Z tego eksportowano z reguly prawie 80% do krajów wschodniego bloku, a reszta do krajów kapitalistycznych. Po zmianach politycznych i gospodarczych w roku 1990 zaklad ten zostal przemieniony na spólke kapitalowa "Gubenskie Kapelusze" sp. z o.o. Do czasu prywatyzacji udzialowcem byl urzad powierniczy. Po gospodarczych przemianach konieczna byla koncepcja odnowienia zakladu. W 1990 roku duzo miejsc pracy juz zlikwidowano, tak ze w 1991 r. pozostalo tylko 70 pracowników. Zaklad ten przejal w 1993 r. przedsiebiorca Ondrich, który jednak krótko przed upadkiem w 1996 ustapil, w slad za tym nastapila zmiana udzialowca. Od 1996 do 1998 roku próbowano zapobiec calkowitej likwidacji zakladu. Jednak 25 maja 1998 roku musial byc zlozony wniosek o lacznym postepowaniu wykonawczym. Jeszcze w tym samym czasie zostala podjeta produkcja przez nowo utworzona spólke z o.o. im. "Administracji nowych Gubenskich Kapeluszy". Jednak w roku 1999 próba utrzymania tradycji wytwarzania kapeluszy w Guben skonczyla sie calkowitym niepowodzeniem. To co gubenski przemysl kapeluszniczy doprowadzil do poziomu swiatowego, polityke innowacyjna, nastawiona na rynek swiatowy, to co bylo wykonywane przez odwaznych przedsiebiorców takich jak Wilke i Lewin, nie zdolano juz przywrócic do zycia.